Géén resistentie door desinfectie

Resistentie voor antibiotica is een toenemend probleem. Maar desinfectiemiddelen zijn hier NIET de oorzaak van.  

Rol Antibiotica

In deze discussie is het van belang te weten wat nu precies resistentie inhoudt. Om dit goed te begrijpen moeten we eerst kijken hoe een antibioticum en hoe en desinfectiemiddel werkt. We zouden een ziekteverwekkend organisme kunnen beschouwen als een wezen dat opgesloten zit in een huis met een sterk slot. Een manier om dit wezen te vernietigen is een sleutel te vinden die goed op dit slot past. Een antibioticum kan je vergelijken met zo'n sleutel. Je hebt specifiek werkende antibiotica, de juiste sleutel voor een bepaald slot of breed werkende antibiotica, zeg maar lopers die op veel sloten passen. Maar ja wat als je de sleutel niet goed gebruikt en je forceert alleen het slot zonder dat het opengaat? Of wat als je overal sleutels laat rondslingeren zonder ze nodig te hebben? Of je blijkt te weinig sleutels meegenomen te hebben en sommige wezens overleven het? In al deze gevallen is de kans groot dat deze wezens zullen zeggen: ‘we zijn gekke Henkie niet en we gaan nieuwe sloten aanschaffen’, waarop al deze sleutels niet werken. Hoe vaker je dus de sleutels op een verkeerde wijze gebruikt, hoe groter de kans dat je met nieuwe onbekende sloten geconfronteerd wordt. Een voorbeeld van verkeerd gebruik van sleutels is om ze in grote getallen te laten rondslingeren nog voordat er wezens het lichaam zijn binnengedrongen; preventief toedienen van antibiotica. Een voorbeeld van te weinig sleutels is wanneer mensen hun kuur niet afmaken. Maar wat nu precies de oorzaak mag zijn foutief gebruik of te voorbarig gebruik; het resultaat is dat je met sleutels blijft zitten die niet meer op de sloten passen waardoor de organisme ongehinderd hun werk kunnen doen; het (dood)ziek maken van de mens.

 

Rol Desinfectiemiddelen

Maar hoe dan deze ziekteverwekkend organisme bestrijden? Er is natuurlijk wel een remedie. Je kan altijd nog een moker gebruiken, waarmee je niet alleen het slot, maar het hele huis sloopt. Zo'n moker zouden we een desinfectiemiddel kunnen noemen. Hier is niets tegen bestand en al naar gelang de sterkte van het slot kan je vaker slaan of een zwaardere moker nemen. Enige resistentie voor een moker is vooralsnog niet vastgesteld.

In praktijk is het erg lastig om gewapend met mokers het menselijk lichaam binnen te gaan om alle ziekteverwekkers hun verblijfplaatsen uit te rammen. Dat wordt al helemaal lastig als deze verscholen staan tussen de behuizing van onschuldige bewoners en de kans groot is dat je ook die met de mokers onbedoeld aan gort slaat. 

De oplossing is dan ook dat je de ziekteverwekkers bestrijdt voordat ze het menselijk lichaam zijn binnengedrongen. Preventie dus. Deze preventie kan je op een aantal manieren aanpakken. Je zou op alle plaatsen waar de ziekteverwekkers zich verzamelen om het menselijk lichaam naar binnen willen gaan (de zogenaamde risicoplaatsen) er flink op los kunnen rammen met de mokers. Nadeel is wel dat je dan de hele dag moet blijven slaan. Erg vermoeiend dus.

 

Geen vuil, geen ziekteverwekkers

Handiger en minder vermoeiend is het om te voorkomen dat deze ziekteverwekkers zich kunnen verzamelen of vermeerderen. Dit kan je doen door de bouwmaterialen weg te halen. Het bouwmateriaal voor ziekteverwekkers heet vuil en het weghalen ervan heet reinigen. Geen vuil, geen ziekteverwekkers. Nu zijn er altijd wel slimmere exemplaren die bedenken dat ze met een moker-proof-huis de dans zullen ontspringen. In praktijk noemen we zoiets adaptatie voor een desinfectiemiddel. Maar ook voor adaptatie is bouwmateriaal nodig: geen vuil, geen adaptatie.

 

Voorkomen is beter dan blussen

Je hoeft natuurlijk niet de hele dag met een moker te zwaaien. Is alleen maar vermoeiend. Er voor zorgen dat er geen bouwmaterialen zijn is wel zo effectief en een stuk minder vermoeiend. Goed poetsen dus. En omdat je nooit 100% zeker bent dat er toch geen vuil is achtergebleven en er daardoor toch ziekteverwekkers zijn die zich op de risicoplaatsen verzameld hebben kun je voor de zekerheid op die risicoplaatsen wat stevige meppen uitdelen met een moker; goed poetsen en slim hameren dus. Dit is ook preventie en een stuk slimmer dan overal maar met sleutels te strooien. Met deze slimme preventie voorkom je dat antibiotica nodig is en daarnaast kan je voorkomen dat de ziekteverwekkers waar sowieso geen antibiotica tegen werkt het lichaam binnendringen. Kortom er is een praktische oplossing gevonden zou je zeggen: aan de slag dus.

Terug naar overzicht

18 maart 2016

Wij gebruiken cookies om uw gebruikerservaring te verbeteren.
Door dit aan te vinken, wordt er een cookie geplaatst om de popup te verbergen. Deze cookie bevat geen persoonlijke informatie.

Ik accepteer het gebruik van cookies